Landschappen
“Het draait allemaal om de horizon, met name de Groningse. Ik heb dat met vlak land. Hoe je ook kijkt, elke dag is die kleur van de horizon weer anders en is het stukje erboven en eronder dus ook steeds anders. In de bossen heb ik dat nooit. Daar zie je alleen maar doorvallend licht.”
“Kort geleden was ik op Texel. Stralende dag, wind en zon, maar boven zee hing een grote wolk. Die geeft de zee een ander blauw. En een grijze schaduwwolk vloog over het zandstrand. Zo’n beeld plakt diep in mijn vezels. De grote duin- en zeelandschappen worden een herinnering aan vroeger. Welk kind is er nu niet met zijn vader en moeder naar zee geweest?”
“De zee was zo donker, zo anders – daar moet ik wat mee! Dat ik me zo door mijn emoties laat leiden, verrast me steeds weer, maar ik laat het toe en ga ermee aan de slag. Als ik dan thuis kom, ben ik weer helemaal op dreef en pak ik mijn spullen. En dan maak ik niet één schilderij, maar kan ik bijna niet ophouden. Er gebeurt steeds weer iets nieuws! Dat heeft ook sterk te maken met de schaalvergroting van mijn atelier. Ik heb er de ruimte voor, dus laat dat maar gebeuren.” |
NIEUWS 
